Στο κάθε παιδί που θα προσέλθει στο ιατρείο θα γίνει:
- λήψη λεπτομερούς ιστορικού,
- κλινική εκτίμηση. Σε ποσοστό άνω των 65% των περιπτώσεων με ρήξη προσθίου χιαστού συνδέσμου, υπάρχει αίμαρθρος. Το παιδί παρουσιάζει χωλότητα βάδισης, παρουσιάζει έλλειμμα έκτασης και περιορισμό στην κάμψη του γόνατος επίσης,
- θα ελέγξουμε το γόνατο με την δοκιμασία Lachman,
- θα εκτελέσουμε επίσης την συρταροειδή δοκιμασία και την δοκιμασία pivot-shift.
Όλες οι ανωτέρω δοκιμασίες εκτελούνται και στα δύο γόνατα προφανώς, συγκρίνοντάς τα.
Θα ελέγξω επιπλέον τα γόνατα με την συσκευή KT-1000, εκτελώντας την δοκιμασία Lachman, συγκρίνοντας την πρόσθια μετακίνηση της κνήμης σε σχέση με τον μηρό, οπότε μια διαφορά μεγαλύτερη από 6-8 mm, μας δείχνει ρήξη του χιαστού συνδέσμου.
Στην συνέχεια θα ζητήσουμε ακτινογραφίες και μαγνητική τομογραφία του γόνατος. Θα ζητήσουμε αρχικά μια ακτινογραφία γόνατος face και profil.
Θα ζητήσουμε επίσης μαγνητική τομογραφία του γόνατος, ώστε να διαπιστώσουμε την ρήξη του προσθίου χιαστού συνδέσμου, την πιθανή χόνδρινη βλάβη, πιθανή ρήξη μηνίσκου ή και επιπλέον βλάβες στο γόνατο. Είναι σύνηθες η ύπαρξη οστικών οιδημάτων στον έξω μηριαίο κόνδυλο και στο οπίσθιο τμήμα του έξω κνημιαίου κονδύλου.
Ο απλός ακτινολογικός έλεγχος που γίνεται στους ενήλικες στην περίπτωση ρήξης του προσθίου χιαστού σε παιδιά και εφήβους θα εμπλουτισθεί με επιπλέον ακτινογραφίες.
Θα ζητήσουμε ακτινογραφία σε ορθία στάση από την πρόσθια λαγόνια άκανθα έως το έσω σφυρό, αμφοτέρων των σκελών, ώστε να έχουμε συγκρίσιμη εικόνα του συνολικού μήκους και της όποιας γωνιώδους παραμόρφωσης των σκελών, προεγχειρητικά.
Επίσης θα χρειασθούμε μια οπισθοπροσθία ακτινογραφία της αριστεράς άκρας χειρός του παιδιού, οπότε με βάση του άτλαντα Grenlich and Pyle, να προδιορίσουμε την ακριβή σκελετική ηλικία του , οπότε και πραγματοποιούμε την δέουσα αντιμετώπιση.
Οι χειρουργικές τεχνικές που έχουν αναπτυχθεί, από το 2000 και μετά τις οποίες και ακολουθούμε έχουν βάση την σκελετική ηλικία του παιδιού και με σκοπό να αποφύγουμε τις διαταραχές στις επιφύσεις, μηριαίου οστού και κνήμης και στην ανάπτυξη του παιδιού.
Η αρχική τεχνική που αναπτύχθηκε ήταν με χρήση του κεντρικού τμήματος της λαγονοκνημιαίας ταινίας, (over-the-top reconstruction, intra- and extra-articular) πλάτους 8-10 χιλιοστών, που την κόβουμε από το κεντρικό της τμήμα, σε μήκος 20-25 εκατοστών, ενώ αφήνουμε την πρόσφυσή της στην έξω επιφάνεια της κνήμης (φύμα του Gerdy), την περνάμε από την πίσω πλευρά και άνω του έξω μηριαίου κονδύλου (over-the-top), ενώ την καθηλώνουμε στο περιόστεο του μηριαίου κονδύλου με ράμματα ή αγκράφες, εκτός της επιφυσιακής πλάκας, την περνάμε στην συνέχεια μέσα στο γόνατο, κάτω από τον διαμηνισκικό σύνδεσμο και την καθηλώνουμε στο έσω τμήμα της κνήμης στο περιόστεο. Με την τεχνική αυτή αποφεύγονται τελείως οι επιφύσεις, μηριαίου οστού και κνήμης, δεν δημιουργούνται οστικά κανάλια και σε πιθανή αποτυχία, λόγω του ότι το μόσχευμα δεν είναι σε ανατομική θέση, το παιδί σε 3-5 χρόνια, μετά την ολοκλήρωση της σκελετικής του ανάπτυξης θα είναι σε θέση να υποβληθεί σε ανατομική συνδεσμοπλαστική του προσθίου χιαστού συνδέσμου.
Με τον χρόνο αναπτύχθηκαν και άλλες τεχνικές, πάντα με την χρήση αυτομοσχευμάτων, over-the-top, all-epiphyseal τεχνικές, και τεχνικές επίσης με διάφορους συνδυαμούς των ανωτέρω (υβριδικές). με σημαντική από πλευράς του χειρουργού την αναγνώριση του footprint του συνδέσμου, στην έσω επιφάνεια του έξω μηριαίου κονδύλου και την ορθή ανατομική τοποθέτηση του καναλιού του μηριαίου οστού.
Η σύγχρονη τάση στα παιδιά και εφήβους είναι να χρησιμοποιούμε το μόσχευμα των οπισθίων μηριαίων τενόντων (hamstrings) και κύρια του ημιτενοντώδους τένοντα, τον οποίο τον διαμορφώνουμε 4/πλό, διαφυλάσσοντας τον τένοντα του ισχνού, ενώ η καθήλωση γίνεται με “κουμπί” (button), extracortical.
Οι τεχνικές συνδεσμοπλαστικής του ΠΧΣ πλέον αναλυτικά είναι:
- Συνδυασμός extraphyseal reconstruction ή physeal sparing για παιδιά μιρότερα των 12 ετών,
- physeal sparing τεχνικές, all-epyphyseal, για παιδιά ηλικίας 12 έως 15 χρόνων,
- hybrid τεχνικές, all-epiphyseal femoral και transphyseal tibial, για ηλικίες μεταξύ 13 και 15 ετών, και
- transphyseal τεχνικές που αποφεύγουν τα οστικά blocks ή μεταλλικές καθηλώσεις που διασαυρώνονται με τις επιφύσεις, για παιδιά ηλικίας άνω των 15-16 χρόνων.
